Alle artikelen
Proefschrift

Diagnostics and treatment of adductor-related groin pain in athletes – new insights

23 juni 2011 in Heup/lies, Spierletsel

A. Weir
Dit proefschrift is het resultaat van een goede samenwerking tussen Medisch Centrum Haaglanden, SMA Haarlem en het UCS en geeft nieuwe inzichten in de behandeling van adductorenklachten (liesblessure) bij sporters. Adductorenklachten komen veel voor bij sporters en kunnen met name bij al langer bestaande klachten hardnekkig zijn.
Proefschrift (2011), geschreven voor wetenschappers en andere geïnteresseerden in diagnose en behandeling van liespijn. Auteur: Weir, A. Universiteit Utrecht, evidence based informatie. Blessure locatie: onderste extremiteiten, heup/lies. Type letsel: spierletsel. Aard van de informatie: onderzoek.

Dit proefschrift is het resultaat van een goede samenwerking tussen Medisch Centrum Haaglanden, SMA Haarlem en het UCS en geeft nieuwe inzichten in de behandeling van adductorenklachten (liesblessure) bij sporters. Adductorenklachten komen veel voor bij sporters en kunnen met name bij al langer bestaande klachten hardnekkig zijn. Voor het verschijnen van dit proefschrift was er maar één gerandomiseerde studie van hoge kwaliteit naar de behandeling van langdurige adductorenklachten. In dit proefschrift worden de resultaten van twee retrospectieve case series van het effect van een multi modale manuele therapie (MMT) en oefentherapie programma gepresenteerd. De positieve resultaten van allebei  waren veelbelovend en gaven aanleiding tot het opzetten van een prospectieve gecontroleerde studie. Het belangrijkste onderzoek in het proefschrift is een gerandomiseerd klinisch onderzoek naar het effect van het MMT programma en actieve oefentherapie (OT). In dit onderzoek werden 54 atleten gerandomiseerd. Na de behandeling kon 50% van de sporters in het MMT programma en 55% van de OT groep weer op hun oude niveau sporten. Het verschil tussen de groepen was niet significant. De sporters in het MMT programma waren significant sneller hersteld  (12.8 weken), ten opzichte van de OT groep (17.3 weken). In een vervolg onderzoek worden de resultaten van de midden termijn follow-up van de gerandomiseerde studie gepresenteerd. De gemiddelde follow-up  bedroeg 28 maanden en was 59% klachtenvrij aan het sporten. Het verschil tussen die twee groepen is niet significant en in totaal hebben zes (30%) van de atleten een recidief gekregen.